| 
De Geheimen van DyrtInleidingMet een luide knal hoorden Eric en Irravonia de deur achter zich dichtslaan, en meteen ging de grendel erop. Het was volkomen duidelijk ze zaten gevangen, en het was nog maar de vraag wat er met hen ging gebeuren. "Alles goed met jullie?" klonk een stem. Eric en Irravonia keken op. Ze deelde hun cel met een man die misschien klein van stuk was, maar wel met een zeer breed postuur. Je zou denken dat hij een Dwerg was, maar hij leek iets te groot voor een Dwerg. Ook had hij geen lange grijze baard zoals alle andere (mannelijke) Dwergen. Zijn haar was rood en stekelig, maar wel lang, en hij had een grote paardestaart. Hij droeg een klein brilletje. Blijkbaar hadden de wachters meer haast om hem achter slot en grendel te krijgen dan met de veiligheidsprotocollen, want zijn wapen heeft hij blijkbaar mogen houden. Hij had een hele grote hamer bij zich. Naast de man stond een meisje. Ze was duidelijk een Elf. Maar haar uiterlijk was niet wat Eric en Irravonia van Elfen gewend waren. Haar haren waren kort en knalgroen. Door haar kapsel had ze een paarse streep lopen. Haar oren zal vol oorringetjes, en ze had een piercing door haar linkerwenkbrouw. Om haar hals had ze een een zwarte band. Verder droeg ze een hangertje met daarin overduidelijk het symbool van Weniaria, de Elfengodin der Genezing. Ze droeg een kort vestje dat net groot genoeg was om haar borsten te bedekken. In het midden zat het bij elkaar geknoopt, en de linkerhelft ervan was paars, en de rechterhelft ervan was zwart. Aan haar gordel had ze een zweep hangen. Ze droeg een kort paars roktje dat open was aan zowel de linker- als rechter zijkant. Daaronder had ze een maillot aan, die horzontaal met knalgroen en zwart was gestreept. En ze had een paar paarse sloffen aan. Haar gezicht scheen niet veel vriendelijkheid uit te stralen, maar het viel niet op te maken of dat nu schijn was of niet. "Uh," zei Eric, "wie zijn jullie? Zijn jullie ook gevangenen?" "Oh nee," zei het Elfenmeisje sarcastisch, "we zijn hier te gast een een heel chic hotel. Minstens vijf sterren. Het moet hier ook wel heel duur zijn met al die luxe, goede afwerking en activiteiten. Niets anders te doen dan je eigen te vervelen, niet veel anders te zien dan muren waar het vocht langsafdruipt, een beschimmeld bed wat verrekte smal is waar we nu met vier man op moeten slapen, en niets anders te vreten dan kakkerlakken. NATUURLIJK ZIJN WIJ GEVANGENEN STELLETJE STOMKOPPEN! Intelligentie is nu niet bepaald jullie sterkste kant is het wel!" 
"Als je het mij vraagt is beleefdheid niet jouw sterktste kant," zei Irravonia pestend terug. Het Elfenmeisje bekeek Irravonia met eeen heel vuil gezicht. Irravonia was een fee. Ze had een kort vuurrood jurkje aan. Ze had een paar geel naar rood overlopende vleugels, maar haar grootste handelsmerk leken nog wel de twee grote paardenstaarten die boven op haar hoofd stonden. "Niemand heeft om jouw mening gevraagd, vlindertje," zei het Elfenmeisje, en ze leek bijna de spuwen bij het uitspreken van het woord "vlindertje". "Hah," zei Irravonia, quasi-beledigd, "ik ben tenminste een lief en schattig vlindertje. Geen giftige schorpioen!" "Wat!" riep het Elfenmeisje. "Ik zou maar oppassen als ik jou was voor dat ik dat lieve bekkie van je dichtram!" "Héé, meisjes," zei de man, "laten we het alsjeblieft een beetje gezellig houden. Het is al erg genoeg dat we hier in de gevangenis zitten. Ga alsjeblieft de zaken niet erger maken door hier een beetje te gaan zitten bekvechten!" Het Elfenmeisje haalde arrogant haar gezicht op met een typische "Hmph". "Wie zijn jullie eigenlijk," vroeg Eric. "Mijn naam is Brendor," zei de man, "het het Elfenmeisje heet Seelah Gandra*". "Ik ben Eric," zei Eric, "en dit is Irravonia". 
"Aangenaam," zei Brendor. "Puh," zei Seelah Gandra, "het zou pas echt aangenaam zijn als jullie een manier hadden om uit deze shit te komen!" "Mijn zus was bij ons toen ze ons oppakten," zei Eric, "het feit dat ze niet in de cel is gegooid, betekent waarschijnlijk dat ze nog vrij rondloopt". "Ah, dat klinkt al beter," zei Seelah Gandra. "Niet om de pret te bederven," zei Irravonia, "maar Rebecca heeft waarschijnlijk niet gezien dat we opgepakt werden. De vraag is of ze wel weet dat we hier zijn". "En daar gaat ons laatste beetje hoop in rook op," zei Seelah Gandra quasi-poëtisch. "Laten we ons niet al te druk maken," zei Brendor, "we kunnen toch niet veel doen aan de huidige situatie. Vertel eens wat meer over jullie zelf". "Ik weet niet of dit het moment is om verhaaltjes te vertellen," zei Irravonia. "Ik denk dat dit het perfecte moment is om verhaaltjes te vertellen," zei Brendor, "we kunnen momenteel toch niet weg, en verder kunnen we ons alleen maar druk maken om wat er misschien zou kunnen gebeuren". "Misschien heb je gelijk," zei Eric. "Het verbaast me eigenlijk om een mens en een Fee samen te zien. Het is misschien wel al een lange tijd vrede, maar het vertrouwen tussen mensen en Feeën is toch nog niet helemaal optimaal". "Ik woon tussen de mensen," zei Irravonia, "ik heb de ziekte van Agon". "De ziekte van Agon?" "Het is een zeer zeldzame Feeënziekte," zei Irravonia, "normaal verouderen Feeën veel trager dan mensen. Maar soms zijn er Feeën voor wie dat niet geldt. Dan spreken we over de ziekte van Agon". "En dus besloot je bij mensen te wonen". "Misschien moet ik bij het begin beginnen," zei Irravonia, "het begon toen ik zo'n jaar of tien was...." *Uitspraak: Sie-lah Gandra (waarbij de G wordt uitgesproken als een zachte k). |
Eric is een jongeman die is opgegroeid het dorp Xenor, samen met met Irravonia, een Fee die door zijn ouders wordt opgevoed, en tweelingzus Rebecca. Hij heeft de ambitie om krijger te worden, maar heeft een minderwaardigheidscomplex omdat Rebecca in alles beter is dan hij. Tot ergernis van Irravonia. Hij laat echter geen mogelijkheid voorbijgaan om te bewijzen dat hij wel degelijk wat kan, om vervolgens door Rebecca te worden teruggefloten.
Irravonia heeft de zeldzame ziekte van Agon, waardoor ze besloten heeft bij de mensen te gaan wonen, omdat ze door deze ziekte net zo snel veroudert als zij (Feeën verouderen doorgaan 10 keer zo traag als mensen). Irravonia woont samen met Eric en Rebecca en heeft door de jaren heen een oogje op Eric gekregen, hoewel ze liever doodvalt dan dat ze dat toegeeft.
Irravonia is een pestkop en ze is er nog trots op ook en vooral Seelah Gandra lijkt haar favoriete slachtoffer. Toch heeft ze haar hart op de goede plaats zitten en als ze eenmaal iets aanpakt, dan gaat ze er ook voor.
Brendor is een rustige man, maar boven alles wel zeer sterk. Hij probeert ook altijd om rust te creëeren als Seelah Gandra en Irravonia weer eens ruzie aan het maken zijn. Brendor is bang voor water, hoewel hij dat nooit zal toegeven, maar Irravonia vindt het leuk om hem daarmee te pesten!
Seelah Gandra is een nogal eigenzinnige Elf met een eigen willetje. Ze verwerpt de de filosofie "De Harmonie" waar de Elfen naar leven, en wil vooral haar leven op haar eigen manier indelen. De Elfen weten daardoor niet wat ze met haar aanmoeten, en iedereen spreekt schande van haar. Hierdoor heeft ze een zeer opvliegend karakter en vliegt ze bij het minste of geringste op de barricade. Deze eigenschap maakt haar een geliefd pestobject voor Irravonia die haar om deze reden "schorpioentje" heeft gedoopt. Het kan echter niet gezegd worden dat Seelah Gandra een slechte Elf is. Ze is trouw aan haar Godin Weniaria, en staat altijd vooraan in de rij als er iemand zijn leven moet wagen voor het grotere goed.
Rebecca is Erics tweellingzus. Ze probeert altijd een volwassen indruk te maken en laat bijna geen mogelijkheid voorbijgaan om Eric op zijn donder te geven. Toch als het erop aan komt, blijkt dat ze meer van haar broer houdt dan ze ooit zal toegeven.
Dernor is de leider van de Drop-Out stam. Een Elfenstam die de Harmonie verwerpt en vooral erop aandringt jezelf te zijn. Hij neemt Seelah Gandra onder zijn hoede en helpt onze vrienden een heel eind op weg. Dernor is wat Elfen een "natuurbezweerder" noemen. Hij kan alles waarnemen van natuurlijke verschijnselen, en soms lijkt de natuur zelfs naar hem te luisteren.
Merya is een zeer getalenteerd divegge, hoewel ze het meerendeel van haar buit teruggeeft aan de rechtmatige eigenaar. Ze is zeer snel en acrobatisch en daarom zeer geschikt als spionne. Merya heeft een zeer vrolijke persoonlijkheid, en het is extreem moeilijk om haar uit haar humeur te krijgen.
Laat je niet foppen door haar leeftijd en het feit dat ze een eerste klas kwebbelkous is. Aziëlla is elite commandant en vaak de eerste keus van de koning bij lastige opdrachten. Aziëlla heeft een ijzeren gezag over haar troepen, kan onnatuurlijk goed met een kleine kruisboog overweg en is een briljant strateeg. Het feit dat ze ook recordhouder is van de meeste lettergrepen per seconden, nemen de meeste mensen dan ook graag voor lief.
© Copyright JBC-Soft, Phantasar Productions, Jeroen Broks, 1996,2002,2007-2010, All rights reseved